Պահում էի վառ միշտ կրակը

Վահան Տերյան (1885–1920)

Պահում էի վառ միշտ կրակը,Բալիկս հուր էր սիրում-Բայց մահն այնպես արագ է,Կրակն էլ չեմ վառում:

Մթնում այս նստել ու լալ,-Ի՞նչ է մնում ինձ, էլ ի՞նչ,Բալիկ իմ, լավ իմ, զուլալ,Աստղիկ իմ ջինջ...